Teknoloji Çağında Düşüncenin Sessiz Kaybı  Teknoloji çağında yaşıyoruz. Hız, pratiklik ve erişilebilirlik,

hayatımızın neredeyse her yönünün üzerine kurulu olduğu temel direkler gibi görünüyor.

Artık bir bilgi edinmek için saatlerce araştırma yapmamıza gerek yok; aradığımız şeye saniyeler içinde ulaşabiliyoruz.

İletişim daha hızlı, iş dünyası daha organize ve dünya daha yakın görünüyor. Bunların hepsi ilk bakışta insanlık için büyük ilerlemeler gibi görünüyor. Ancak bu ilerlemenin gölgesinde, sessizce büyüyen başka bir sorun var: düşüncenin kademeli olarak gerilemesi. 

Günümüzde bilgiye erişim kolaylaştıkça, o bilgi üzerinde uzun süre düşünmek giderek zorlaşıyor. Çünkü çağımız, öğrenmekten ziyade tüketmeye alışmış bir zihniyeti oluşturuyor. Sürekli akan içerik, kısa videolar, birkaç cümlelik özetler, hızlı yorumlar ve sonsuz bildirimler arasında,

durup gerçekten düşünmek giderek daha az mümkün hale geliyor. Oysa düşünmek aceleyle yapılabilecek bir şey değil.

Düşünmek; zaman, sessizlik ve dikkat gerektirir. Ve en önemlisi, sabır gerektirir.  Günümüz insanı birçok konuda bilgi sahibi gibi görünmekte,

ama çok az alanda derinlemesine bilgiye ulaşmaktadır. Her mesele hakkında bir görüşümüz var; ancak bu görüşlerin ne ölçüde samimi olduğu,

ne kadarının bize ait olduğu ve ne kadarının gerçekten düşünülerek oluşturulduğu belirsiz. Çoğu zaman başlıkları gözden geçiriyor,

birkaç yorum dinliyor ve bazı içerikleri tüketiyoruz, sonra da meseleyi anladığımızı düşünüyoruz. Ancak, anlama ile maruz kalma durumu aynı değildir. Bilgiye yakın olmak, gerçekte onu anlamayı ifade etmez.  Mesele teknolojinin ilerlemesi değil, insanın düşünme derinliğinin bu

ilerlemeye dayanıp dayanamayacağıdır. Bugün gerçek kayıp, bilgiye erişememek değil, o bilgide kalıp gerçekten düşünememektir.

Çünkü insan ancak sessizliği sağlayabildiği, sorgulayabildiği ve kendini kendi varoluş dünyasına çekebildiği ölçüde düşünür. Aksi takdirde, teknoloji artarken, düşünce fark edilmeden azalmaya devam edecektir.